Konferencja pokojowa w Paryżu w 1919 r

Opowiadania o Naruto i Hinacie

Temat: : Niemcy kończą I wojnę światową
Zgodnie z harmonogramem tegorocznego federalnego budżetu, 3 października tego roku Niemcy zapłacą ostatnią ratę reparacji wojennych w wysokości 70 mln euro na rzecz Francji i Wielkiej Brytanii. Po 92 latach Berlin będzie całkowicie rozliczony za wyrządzone szkody, jakie nastąpiły po rozpętanej przez Niemcy wojnie 1914-1918.
Podczas paryskiej konferencji pokojowej (trwającej od 18 stycznia 1919 roku do 21 stycznia 1920 roku w Wersalu) ustalono, iż reparacje wojenne zostaną wypłacone jako rekompensata za faktyczne straty poniesione w wyniku działań wojennych. Oszacowanie ich wysokości i możliwości płatniczych Niemiec pozostawiono Komisji Odszkodowań, która zakończyła swoją pracę w maju 1921 roku, ustalając ich wysokość na 132 mld marek w złocie.
Niemcy rozpoczęły spłatę reperacji już w 1920 roku, po II wojnie światowej w 1945 roku Republika Federalna Niemiec przejęła te długi i sumę wynikającą z reperacji wojennych uregulowała. Zgodnie z umową londyńską podpisaną w 1953 roku, odsetki Berlin miał spłacić dopiero po zjednoczeniu Niemiec. Zjednoczenie nastąpiło w 1990 roku, a niemiecka spłata odsetek od reperacji wojennych za I wojnę światową rozpoczęła się w 1996 roku.
Źródło: austro-wegry.info/viewtopic.php?t=2329



Temat: : Londyn a spuścizna po monarchii Habsburgów/ Dariusz Jeziorny
Natrafiłem na ciekawą publikację w jednej z internetowych księgarni o to ona:

Londyn a spuścizna po monarchii Habsburgów. Sprawa Austrii w koncepcjach i praktyce dyplomatycznej Wielkiej Brytanii (1918-1919)

Rozpad Monarchii Habsburskiej w wyniku I wojny światowej spowodował olbrzymie przemiany w Europie Środkowej, których największym następstwem było wyłonienie się państw narodowych. Słaba, okrojona konfliktami Austria znalazła się na krawędzi katastrofy. Ratunku dla ocalenia tego, co jeszcze pozostało, upatrywano w szybkim połączeniu z pokonaną Rzeszą Niemiecką. Innym rozwiązaniem było otrzymanie wydatnej międzynarodowej pomocy gospodarczej, która pozwoliłaby opanować sytuację i pozwolić na samodzielną egzystencję. Niestabilna sytuacja w Austrii utrzymywała się w ciągu całego okresu międzywojennego. O jej zaistnieniu i ugruntowaniu się zadecydowały jednakże miesiące oddzielające podpisanie warunków zawieszenia broni. 3 listopada 1918 r. oraz zawarcie traktatu pokojowego w Saint Germain-en-Laye 10 września 1919 r. Obie daty stanowią jasne cezury chronologiczne książki. Praca ma na celu zrekonstruowanie koncepcji, jakie brytyjska polityka zagraniczna stawiała sobie w kwestii Austrii w najbardziej istotnych dla jej bytu miesiącach. Nie ogranicza się ona jednakże tylko do tego. Ukazuje również, jak wytyczone cele zrealizowano w praktyce, szczególnie w czasie obrad Konferencji Pokojowej w Paryżu.

http://www.historyton.pl/catalog/product_info.php?products_id=1780
Źródło: austro-wegry.info/viewtopic.php?t=252


Temat: Centralne Biuro Antykorupcyjne
Panowie A. Jackson powiedział „łupy należą do zwycięzcy”, no i wymienił całą obsadę urzędów federalnych. Tak zwyczaj ten właściwie przyjął się na całym świecie. Różnica polega na tym iż cały cywilizowany świat stosuje tą zasadę by sprawniej kierować państwem a w ten sposób wzmocnić je – niekoniecznie tak to wygląda w Polsce choć zwyczaj chyba ten sam.

Richard M. Watt Gorzka Chwała – polecam,

Paryż 1919konferencja pokojowa – Polakom tak zależało na odzyskaniu własnego skrawka ziemi iż opowiadano o nas taką to anegdotę jak Anglik, Niemiec i Polak przygotowywali monografie o słoniu. Anglik opisał polowanie na słonia, Niemiec zajął się jego fizjologią. Polak rozpoczął od stwierdzenia : Lelephant c’est une question polonaise”
Źródło: polska.mil.pl/forum/viewtopic.php?t=1060


Temat: Scenariusz
"Podczas konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku zadecydowano, że piętnastoletnią kontrolę nad Zagłębiem Saary przejmie Liga Narodów, przy czym specjalne uprawnienia dotyczące wydobycia węgla otrzymała Francja. W 1935 roku prowadzony był tam plebiscyt w sprawie przynależności państwowej; wybór padł na Niemcy."
Źródło: eufi.org/showthread.php?t=21403


Temat: : Powody klęsk CK Armii
No tak!

Rumunia zachowała się dobrze, bo przecież mogla wydać nasz rząd Niemcom, a nawet, korzystając z okazji napaść na swego sojusznika - Polskę (tak jak to zrobiła z Bułgarią w 1913 roku i Austro -Węgrami w 1916 roku)

Otóż nie mogła.

Wydać rządu polskiego Niemcom nie mogla, bo to oznaczałoby całkowite zerwanie z Francją i Anglia, a na tym etapie wojny Rumunia nie była jeszcze pewna, jaki będzie ostateczny jej wynik i nie chciała zrażać sobie zachodnich sojuszników. Napaść na Polskę po prostu nie opłacała się jej, bo Rumuni świetnie wiedzieli, że ziemie RP są już rozdzielone miedzy Hitlera i Stalina i nie ma nic do zyskania.

Dlatego jako sojusznik Polski zachowała się najgorzej jak mogła. Z pewnością – gdyby mogla – zachowałaby się gorzej.

Co do przyjaźni?
Tak, Horthy zaryzykował wiele w imię tradycyjnej przyjaźni z Polską, choć znajdował się w przeciwnym obozie politycznym.

Tyle, że Polacy dziwnie odnoszą się do tej węgierskiej przyjaźni.

Jeśli Węgry nawet wbrew swoim własnym interesom narażają się potężnemu mocarstwu, to jest to zupełnie dla Polaków naturalne i nie jest to nic nadzwyczajnego, lecz po prostu ich psi obowiązek. Tak się należy i tyle.

Natomiast Polacy uważają, że mogą dla swoich doraźnych interesów popierać wrogów Węgier – Serbów, Czechów i Rumunów, a nawet (np. proponować „poprawki graniczne” na niekorzyść Węgier i popierać ich wrogów jak Dmowski na konferencji pokojowej w 1919 roku i delegacja polska w Paryżu w 1947 roku), zawierać traktat sojuszniczy największym wrogiem Węgier – Rumunią, obrażać węgierska dumę narodową (nazywając ich np. „dzikimi azjatami i barbarzyńcami”, choć państwo węgierskie starsze jest od polskiego, Węgrzy nie byli przed przyjęciem chrześcijaństwa analfabetami, jak Słowianie, a Korona ś. Stefana jest starsza niż Korona Chrobrego) i oskarżać o to, że śmieli represjonować rusofilskich Łemków, którzy zresztą byli również wrogami państwa polskiego (w 1919 roku dokładali starań aby być przyłączeni do Rosji, lub Czechosłowacji).

Jest to bardzo ciekawe podejście do rozumienia „przyjaźni”.
Źródło: austro-wegry.info/viewtopic.php?t=215


Temat: Polityka.
Cytat:
W 1919r. obejmuje funkcję delegata Polski na konferencję pokojową w Paryżu. 28 czerwca Dmowski obok Paderewskiego, jako jeden z dwóch polskich sygnotariuszy podpisał w imieniu Polski Traktat Wersalski, który uznawał Polskę jako państwo w formie prawno-międzynarodowej oraz walnie przyczynił się do zapewnienia Polsce miejsca wśród narodów zwycięskich. Podpisując Traktat Wersalski - Roman Dmowski osobiście, grono skupionych przy nim polityków oraz cały ruch narodowo - demokratyczny jako całość mieli walną zasługę w odzyskaniu przez Polskę niepodległości oraz niemal całość ziem zaboru pruskiego, w odzyskaniu przez odrodzone państwo polskie nawet części tych ziem, które na zachodzie nie wchodziły nawet w 1772r. w skład Rzeczpospolitej - części Górnego Śląska i Śląska Cieszyńskiego. Było to nie tylko rezultatem wielu wysiłków dyplomatycznych z lat wojny ale i okresu powojennego, gdy ustalane były warunki traktatu pokojowego z Niemcami. Było to owocem trzydziestoletniej , przemyślanej i wytrwałej pracy politycznej całego ruchu narodowego, usilnie zabiegającego o odzyskanie a następnie obronę zachodnich kresów Polski. Trochę takie... niekonkretne te informacje. Gdzie dowody na to, że Dmowski dokonał czegoś w negocjacjach nt. zachodniej granicy? Jest tylko o tym, że podpisał traktat.
Nie twierdzę, że ruch narodowy w tym czasie obijał się, prawdą jest, że miał istotny wpływ na kształt powojennej Polski i wiele pozytywnych rzeczy w naszym kraju po wojnie. Dmowski jednak był tam piątym kołem u wozu, a jego fascynacja faszyzmem i nazizmem (wg relacji jednego z jego przyjaciół, po dojściu Hitlera do władzy skakał z radości, twierdząc, że wreszcie ktoś weźmie Żydów za mordę) skreśla go z listy polaków wybitnych i wielkich. ;) Endecja - nawet OK, Dmowski - nie.
Źródło: forum.fifaserwis.com/showthread.php?t=29177


Temat: Polityka polska i odbudowanie państwa

Roman Dmowski "Polityka polska i odbudowanie państwa" Z DODANIEM MEMORIAŁU „ZAGADNIENIA ŚRODKOWO- I WSCHODNIO-EUROPEJSKIE” I INNYCH DOKUMENTÓW POLITYKI POLSKIEJ Z LAT 1914-1919
Już myślałem, że nikt tego nie wznowi, do tej pory dostępne w antykwariatach. A to kniga, o której Kisiel powiedział, ze przeczytać ją powinien każdy polski polityk. Bo to jest książka o polskim interesie narodowym i jego postrzeganiu- nieważne z jakiej opcji się pochodzi. A imć Dmowski głowę do geopolityki miał jak mało kto.

Cena detaliczna: 45 zł
Wydawnictwo: ZP Grupa Sp.z o.o.
Reprint wydanego w 1926 roku dzieła Romana Dmowskiego. Jego walor polega nie tylko na znacznej wadze dokumentacyjnej, wypływa on przede wszystkim z roli politycznej autora, który w latach wojny światowej był niekwestionowanym przywódcą politycznym orientacji, która okazała się zwycięską wraz ze zwycięstwem Ententy nad Niemcami, był głównym delegatem odrodzonej Polski na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 r., miał wraz z kierowanym przez siebie ruchem, walną zasługę w odzyskaniu niemal całości ziem zaboru pruskiego.
Najwłaściwszym dla określenia tego dzieła zdaje się nazwanie go rodzajem pamiętnika politycznego. Relacja Romana Dmowskiego obejmuje lata pierwszej wojny światowej oraz okres intensywnych zabiegów polityczno-dyplomatycznych w okresie konferencji pokojowej w Paryżu. Książka jest pierwszorzędnej wagi świadectwem historycznym dla dziejów Polski XX w.

Odbudowanie państwa polskiego, jak to już powiedziałem, było nieuniknione, i po oderwaniu naszych ziem zachodnich od Prus inne rozwiązanie kwestji polskiej, niż ustanowienie niezawisłego państwa, było niemożliwe. Ale było możliwe stworzenie państwa bez tych ziem, państwa zaprzężonego z konieczności do służby po-tężnym Niemcom, nie mającego żadnych widoków na odzyskanie tych ziem, w których polskość byłaby w dalszym ciągu szybko likwidowana, dopókiby nie straciły one ostatecznie tytułu ziem polskich? A wtedy co?...
Nawet ludzie, nie posiadający zbyt bogatej wyobraźni politycznej, niech spróbują dziś — gdy mamy zjednoczoną, niepodległą Polskę — pomyśleć, jakby państwo nasze wyglądało bez Poznańskiego, Pomorza i tej części Śląska, która nam się dostała, jakie byłoby jego położenie polityczne, gospodarcze i finansowe, z jakim skutkiem odpierałoby najazd nieprzyjaciela, choćby podobny do tego, któryś-my mieli w r. 1920...
W świetle dzisiejszego położenia państwa polskiego, ludzie nareszcie powinni zrozumieć całkowicie, dlaczego taką wagę przykładaliśmy do tej sprawy. Zrozumienie to ma znaczenie i dla przyszłości. Kto się zrzekał ziem zaboru pruskiego, ten się w istocie zrzekał niepodległej Polski. Jeżelibyśmy w przyszłości z tych ziem co utracili, znaczyłoby to, że odbudowane państwo polskie zaczyna znów upadać.

Roman Dmowski
fragment rozdziału III „Skonkretyzowanie celu”
Źródło: lysiak.wxv.pl/viewtopic.php?t=243


Copyright (c) 2009 Opowiadania o Naruto i Hinacie | Powered by Wordpress. Fresh News Theme by WooThemes - Premium Wordpress Themes.